Gökyüzündeki ıssız bir köşede, bir zamanlar Tanrı'ya inanan, ama hayal kırıklığına uğramış bir ruh, bir günlük defter açar. Adı "Seytan" değildir, çünkü onun adını insanlar çaresizlik ve korku ile seçmiştir. Gerçek adını kimsenin hatırlamadığı gibi, gerçek isimsizliktir. Günlüğe başlamadan önce, bir kadeh içki döküyor. "Bu, insanlar için değil, benim içimdeki çatışmalarım içindir," der.